Waarom je eerste trainingsmaand saai hoort te zijn

Mensen die net beginnen met trainen willen vaak meteen alles. Ze kopen een abonnement, lezen drie schema's tegelijk en staan vier keer per week in de zaal. Na drie weken zijn ze moe, doen ze een stap terug en blijven ze twee maanden weg. Ik heb dat zelf ook gedaan, twee keer zelfs, en ik ben niet de enige. De eerste maand van een goede training is saai om naar te kijken. Je doet veel dezelfde oefeningen met gewichten die niet indrukwekkend zijn. Je squat met een stang zonder schijven, je roeit op een tempo waar je nauwelijks van buiten adem raakt, je doet oefeningen die er in een film niet uitzien. Dat is niet omdat de coach flauw is, maar omdat je pezen en gewrichten ongeveer drie tot vier weken nodig hebben om te wennen aan belasting die je lichaam niet kent. Spieren herstellen sneller dan de rest van je lichaam, en dat verschil is precies waar het misgaat bij mensen die te snel beginnen. Wat je in die eerste weken wel leert, is de basis niet meer vergeten. Hoe je voeten staan, waar je ademt, hoe je een stang vasthoudt. Ik heb iemand gekend die na zes jaar trainen nog steeds zijn ellebogen liet wegzakken bij het drukken. Dat kwam niet door te weinig kracht, maar door een gewoonte die hij nooit had afgeleerd omdat hij in het begin te veel gewicht wilde tillen. Techniek aanleren kost tijd en levert later veel op, maar dat zie je pas achteraf. Als je het saai vindt, is dat een goed teken. Het betekent dat je niet constant op je grens zit en dat je lichaam de kans krijgt om sterker te worden zonder dat je er iets van merkt. De leukste trainingen zijn niet de trainingen waar je het meest hebt geleden, maar de trainingen waar je een jaar later nog zonder klachten naartoe kunt gaan.